Aby zapewnić aplikacjom w klastrze GKE dostęp do wymaganych zasobów obliczeniowych, jakie dwie czynności należy wykonać?

Aby zapewnić aplikacjom w klastrze GKE dostęp do wymaganych zasobów obliczeniowych, należy zastosować mechanizmy zarządzania zasobami. Utworzenie przestrzeni nazw dla każdego zespołu i dołączenie do nich resource quotas (limitów zasobów) jest kluczowe, ponieważ pozwala to na alokację i ograniczenie zużycia zasobów (CPU, pamięci) na poziomie zespołu, zapobiegając wzajemnemu zakłócaniu się aplikacji. Utworzenie LimitRange jest również istotne, ponieważ ustawia domyślne żądania (requests) i limity (limits) zasobów dla podów w danej przestrzeni nazw, co zapewnia, że nawet pody bez jawnie zdefiniowanych limitów otrzymają odpowiednie wartości, co jest ważne dla stabilności i przewidywalności. Określenie resource requests i limits w specyfikacjach podów jest dobrym nawykiem, ale samo w sobie nie gwarantuje, że aplikacje będą miały dostęp do wymaganych zasobów, jeśli klaster jest przeciążony lub nie ma odpowiednich polityk. Utworzenie konta usługi Kubernetes jest związane z autoryzacją, a nie z alokacją zasobów obliczeniowych. Użycie Anthos Policy Controller z etykietami i taints/tolerations jest bardziej zaawansowanym mechanizmem do zarządzania rozmieszczeniem podów i politykami, a nie bezpośrednio do zapewniania dostępu do zasobów obliczeniowych.