AnyCompany (lokalnie) przejęła Example Corp (całkowicie w AWS). Łączą się za pośrednictwem Direct Connect i Transit Gateway. Example Corp ma aplikację rozłożoną na dwie strefy dostępności (AZ) w VPC (10.0.0.0/16) bez bramy internetowej i musi dotrzeć do aplikacji lokalnej przez ograniczony, ciągły blok źródłowych adresów IP 10.1.0.0/24 ze względu na zgodność. Inżynier dodał 10.1.0.0/24 jako dodatkowy CIDR do VPC. Jaki jest następny krok w celu wdrożenia wysoce dostępnego rozwiązania, które zapewni, że ruch wychodzący będzie używał zatwierdzonych adresów IP?

Prawidłowa odpowiedź zapewnia wysoką dostępność i zgodność. Utworzenie podsieci w każdej AZ z częścią zakresu 10.1.0.0/24 i wdrożenie prywatnej bramy NAT w każdej z nich gwarantuje, że ruch wychodzący z aplikacji zawsze będzie pochodził z zatwierdzonego zakresu IP, nawet w przypadku awarii AZ. Prywatna brama NAT jest wymagana, ponieważ aplikacja nie ma bramy internetowej i nie potrzebuje dostępu do Internetu, a ruch ma iść do środowiska lokalnego przez Direct Connect i Transit Gateway. Aktualizacja tabel routingu w innych podsieciach, aby kierować ruch do bramy NAT w tej samej AZ, zapewnia redundancję. Trasa w tabeli routingu podsieci NAT kierująca ruch lokalny do Transit Gateway jest konieczna do połączenia z siecią lokalną. Nieprawidłowe opcje: Użycie publicznej bramy NAT jest niewłaściwe, ponieważ aplikacja nie ma bramy internetowej i nie potrzebuje dostępu do Internetu. Wdrożenie pojedynczej bramy NAT (prywatnej lub publicznej) w jednej podsieci nie zapewnia wysokiej dostępności; awaria tej AZ spowodowałaby przerwę w działaniu.