Aplikacja będzie udostępniana setkom klientów za pośrednictwem funkcji AWS Lambda. Każdy klient musi otrzymać konfigurowalny limit żądań w określonym czasie, a limity muszą odzwierciedlać wzorce użytkowania klienta (niektórzy klienci potrzebują wyższych limitów na krótsze okresy). Które podejście spełnia te wymagania?

Prawidłowa odpowiedź to stworzenie Amazon API Gateway REST API z integracją proxy do funkcji Lambda, a następnie skonfigurowanie planów użycia API Gateway dla każdego klienta. Plany użycia API Gateway pozwalają na definiowanie niestandardowych limitów żądań (rate limits) i limitów przydziału (quotas) dla poszczególnych klientów, co idealnie pasuje do wymagań dynamicznego dostosowywania limitów w zależności od wzorców użytkowania. Klucze API są następnie przypisywane do tych planów, co umożliwia autoryzację i egzekwowanie limitów dla każdego klienta. Pozostałe opcje są mniej odpowiednie: Amazon API Gateway HTTP API nie oferuje planów użycia w taki sam sposób jak REST API, co utrudnia zarządzanie niestandardowymi limitami dla wielu klientów. Użycie aliasów funkcji Lambda i limitów współbieżności nie jest przeznaczone do zarządzania limitami żądań dla poszczególnych klientów, a raczej do kontroli zasobów funkcji. Application Load Balancer z AWS WAF może oferować pewne możliwości ograniczania, ale nie jest tak elastyczny i granularny w zarządzaniu limitami dla wielu klientów jak plany użycia API Gateway, a także wprowadza dodatkową złożoność.