Aplikacja internetowa używa Application Load Balancer (ALB) do kierowania ruchu do instancji EC2 w trzech Strefach Dostępności. Nowa wersja aplikacji została wdrożona do jednej Strefy Dostępności w celu testowania. Jeśli wystąpi problem, firma musi przekierować ruch z tej Strefy Dostępności, dopóki wdrożenie nie zostanie wycofane, jednocześnie utrzymując dostępność i stabilność aplikacji. Które podejście zapewnia wymagane zachowanie z największą efektywnością operacyjną?

Poprawna odpowiedź to wyłączenie równoważenia obciążenia między strefami (cross-zone load balancing) w grupie docelowej ALB i zainicjowanie przesunięcia strefowego (zonal shift). Wyłączenie cross-zone load balancing sprawia, że ALB wysyła ruch tylko do instancji w tej samej Strefie Dostępności, co węzeł ALB. Zonal shift pozwala na szybkie przekierowanie ruchu z uszkodzonej Strefy Dostępności do innych, zdrowych stref, minimalizując wpływ na użytkowników i zapewniając wysoką dostępność. Pozostałe opcje są mniej efektywne: Ręczne usuwanie instancji jest procesem manualnym, podatnym na błędy i wolniejszym. Dziedziczenie ustawień cross-zone load balancing z ALB nie pozwala na precyzyjne kierowanie ruchu w ramach grupy docelowej. Usunięcie podsieci jest operacją destrukcyjną i nieodwracalną, która może prowadzić do poważnych problemów z siecią.