Aplikacja używa MySQL na instancji EC2 z woluminem EBS General Purpose SSD (gp). Po zmianach w kodzie należy utworzyć nową instancję MySQL ze snapshotu produkcyjnego w celu realistycznego testowania obciążenia. Która opcja przywracania utworzy nowy wolumin, który będzie zachowywał się najbardziej podobnie do bieżącego woluminu produkcyjnego?

Poprawna odpowiedź to użycie EBS fast snapshot restore do utworzenia nowego woluminu EBS General Purpose SSD ze snapshotu produkcyjnego. Aplikacja używa woluminu gp (General Purpose SSD), więc aby testowanie obciążenia było realistyczne, nowy wolumin powinien być tego samego typu. EBS fast snapshot restore (FSR) gwarantuje, że wolumin jest w pełni zainicjalizowany od momentu utworzenia, co eliminuje opóźnienia związane z dostępem do danych i zapewnia wydajność identyczną z woluminem źródłowym. Użycie woluminu Provisioned IOPS SSD (io) byłoby niewłaściwe, ponieważ ma on inną charakterystykę wydajnościową niż gp, co zafałszowałoby wyniki testów obciążeniowych. Standard snapshot restore nie gwarantuje natychmiastowej pełnej wydajności, ponieważ dane są ładowane do woluminu stopniowo, co mogłoby wpłynąć na wyniki testów.