Bank musi zdecydować, czy zbudować nowy oddział, wynająć istniejący budynek, czy też nie rozszerzać działalności w jednym z trzech pobliskich miast. Jak kierownik projektu powinien ocenić te opcje?

Prawidłowa odpowiedź to obliczenie kosztów dla każdej opcji w każdej lokalizacji i porównanie wartości bieżącej netto (NPV) dla każdej z nich. NPV to kluczowa miara finansowa, która ocenia rentowność inwestycji, dyskontując przyszłe przepływy pieniężne do wartości dzisiejszej. Pozwala to na bezpośrednie porównanie różnych opcji inwestycyjnych, uwzględniając wartość pieniądza w czasie. Analiza luk (gap analysis) jest używana do identyfikacji różnic między obecnym stanem a pożądanym, a nie do porównywania opcji inwestycyjnych. Analiza Kano służy do kategoryzacji wymagań klientów i ich wpływu na satysfakcję, co nie jest odpowiednie do oceny opcji rozbudowy. Okres zwrotu (PBP) jest prostą miarą czasu potrzebnego na odzyskanie początkowej inwestycji, ale nie uwzględnia wartości pieniądza w czasie ani zyskowności po okresie zwrotu, co czyni NPV bardziej kompleksową metodą oceny.