Będziesz wdrażać identyczne maszyny wirtualne Azure za pomocą szablonów Resource Manager, gdzie hasło administratora każdego wdrożenia jest przechowywane jako sekret w innym Key Vault. Nazwa Key Vault i nazwa sekretu zostaną podane jako parametry wbudowane. Która metoda pozwala dynamicznie konstruować identyfikator zasobu, który identyfikuje odpowiedni Key Vault podczas każdego wdrożenia?

Połączony szablon (linked template) jest poprawną odpowiedzią, ponieważ pozwala na dynamiczne konstruowanie identyfikatora zasobu Key Vault. W głównym szablonie można przekazać nazwę Key Vault i nazwę sekretu jako parametry, a następnie użyć funkcji szablonu, takich jak resourceId(), w połączonym szablonie, aby dynamicznie utworzyć pełny identyfikator zasobu Key Vault. To umożliwia elastyczne odwoływanie się do różnych Key Vaultów w zależności od wdrożenia. Polityka dostępu Key Vault (key vault access policy) definiuje uprawnienia do Key Vault, ale nie służy do dynamicznego konstruowania identyfikatorów zasobów. Plik parametrów (parameters file) dostarcza wartości dla parametrów szablonu, ale sam w sobie nie konstruuje dynamicznie identyfikatorów zasobów. Konto automatyzacji (automation account) służy do automatyzacji zadań operacyjnych, a nie do dynamicznego konstruowania identyfikatorów zasobów w szablonach Resource Manager.