Budujesz mikroserwisy oparte na Dockerze i potrzebujesz rekomendowanego przez Google CI oraz miejsca na przechowywanie artefaktów. Co powinieneś zrobić?

Poprawna odpowiedź to skonfigurowanie wyzwalacza Cloud Build dla zmian w kodzie źródłowym, użycie Cloud Build do zbudowania obrazów kontenerów dla każdego mikroserwisu, oznaczenie ich hashem commita kodu i wypchnięcie do Container Registry. Jest to zalecane podejście Google dla CI/CD, zapewniające automatyzację, identyfikowalność i efektywne zarządzanie artefaktami. Cloud Build natywnie integruje się z repozytoriami kodu źródłowego, a Container Registry jest dedykowanym, zarządzanym przez Google miejscem do przechowywania obrazów Docker. Oznaczanie obrazów hashem commita gwarantuje unikalność i łatwe śledzenie wersji. Pozostałe opcje są mniej optymalne: Wypychanie obrazów do Cloud Storage zamiast Container Registry jest niezalecane, ponieważ Cloud Storage nie jest przeznaczony do zarządzania obrazami kontenerów, brakuje mu funkcji takich jak skanowanie luk w zabezpieczeniach czy zarządzanie cyklem życia obrazów. Użycie zadania Scheduler do odpytywania repozytorium jest nieefektywne i niepotrzebne, ponieważ Cloud Build oferuje natywne wyzwalacze oparte na zdarzeniach. Budowanie jednego obrazu kontenera i oznaczanie go jako „latest” jest niebezpieczne w środowisku mikroserwisów, ponieważ utrudnia śledzenie zmian i rollbacki, a także może prowadzić do nadpisywania stabilnych wersji.