Członek zespołu jest chory i będzie nieobecny przez kilka tygodni. Na codziennym spotkaniu zespół jest zaniepokojony, ponieważ ta osoba była jedyną posiadającą umiejętności do pracy nad konkretnym komponentem. Co powinien był zrobić kierownik projektu, aby zapobiec tej sytuacji?

Prawidłowa odpowiedź to ułatwienie międzyfunkcyjnego transferu wiedzy. To proaktywne działanie zapobiega zależności od pojedynczej osoby, budując odporność zespołu i zapewniając ciągłość pracy nawet w przypadku nieobecności członka zespołu. Inne opcje są mniej skuteczne lub niepraktyczne. Przydzielenie wielu zasobów do każdego komponentu może być nieefektywne kosztowo i prowadzić do marnotrawstwa zasobów. Zlecenie rozwoju innemu zespołowi może wprowadzić opóźnienia i problemy z komunikacją. Wymaganie kompleksowej dokumentacji jest ważne, ale samo w sobie nie zastępuje praktycznej wiedzy i umiejętności, które są kluczowe w przypadku nagłej nieobecności.