Czym różnią się sieci oparte na kontrolerach od sieci tradycyjnych pod względem umiejscowienia płaszczyzny sterowania (control-plane)?

W sieciach opartych na kontrolerach (np. SDN), płaszczyzna sterowania (control plane) jest scentralizowana w kontrolerze, który podejmuje decyzje dotyczące routingu i przełączania dla całej sieci. Urządzenia sieciowe (przełączniki, routery) w takiej architekturze stają się prostszymi elementami przekazującymi pakiety, działającymi głównie w płaszczyźnie danych (data plane). Natomiast w sieciach tradycyjnych, płaszczyzna sterowania jest rozproszona – każde urządzenie sieciowe (router, przełącznik) samodzielnie uruchamia protokoły routingu i przełączania, takie jak OSPF czy STP, i niezależnie podejmuje decyzje o przekazywaniu ruchu. Pozostałe opcje są nieprawidłowe, ponieważ mylą płaszczyznę sterowania z płaszczyzną danych lub błędnie opisują ich centralizację/rozproszenie w obu typach sieci.