Deweloper spakował małą aplikację (wymagającą minimalnego użycia procesora i pamięci) jako obraz kontenera. Aplikacja pobiera dane z zewnętrznego API, przetwarza je i zapisuje wyniki do S3. Aplikacja musi być uruchamiana raz na godzinę w istniejącym klastrze Amazon ECS. Która opcja minimalizuje narzut związany z zarządzaniem infrastrukturą?

Poprawna odpowiedź to utworzenie definicji zadania ECS, która używa typu uruchamiania AWS Fargate. AWS Fargate to bezserwerowy silnik obliczeniowy dla kontenerów, który eliminuje potrzebę zarządzania serwerami lub klastrami EC2. Ponieważ aplikacja jest mała, wymaga minimalnego użycia procesora i pamięci, oraz ma być uruchamiana raz na godzinę, Fargate jest idealnym rozwiązaniem, ponieważ automatycznie skaluje zasoby i minimalizuje narzut operacyjny. Dodanie dostawcy pojemności do klastra ECS w celu zarządzania instancjami lub dodanie zarządzanych grup węzłów do klastra ECS nadal wymagałoby zarządzania instancjami EC2, co zwiększa narzut operacyjny. Uruchomienie instancji Amazon EC2 i uruchomienie na niej aplikacji również wiązałoby się z ręcznym zarządzaniem serwerem i jego skalowaniem, co jest mniej efektywne niż Fargate dla tego przypadku użycia.