Deweloper tworzy funkcję Lambda, która odczytuje dane z tabeli Amazon DynamoDB. Nazwa tabeli jest obecnie zakodowana na stałe w funkcji, ale może się zmienić w przyszłości. Deweloper chce uniknąć modyfikowania kodu Lambda, gdy nazwa tabeli ulegnie zmianie. Które rozwiązanie jest NAJBARDZIEJ efektywne?

Definiowanie nazwy tabeli DynamoDB jako zmiennej środowiskowej dla funkcji Lambda jest najbardziej efektywnym rozwiązaniem. Zmienne środowiskowe są łatwo dostępne z poziomu kodu Lambda, można je modyfikować bez zmiany kodu funkcji i są zaprojektowane do przechowywania konfiguracji specyficznej dla środowiska. Przechowywanie nazwy tabeli w pliku w /tmp jest nieefektywne, ponieważ katalog /tmp jest efemeryczny i jego zawartość jest usuwana między wywołaniami funkcji, co wymagałoby ponownego tworzenia pliku. Umieszczanie pliku w warstwie Lambda wymagałoby ponownego wdrożenia warstwy przy każdej zmianie nazwy tabeli, co jest mniej elastyczne niż zmienne środowiskowe. Deklarowanie zmiennej globalnej w kodzie funkcji nadal wymagałoby modyfikacji i ponownego wdrożenia kodu Lambda przy każdej zmianie nazwy tabeli, co jest dokładnie tym, czego chcemy uniknąć.