Dwa działy mają oddzielne sieci VPC. Dział A potrzebuje dostępu do zasobów w sieci VPC Działu B, używając maszyn wirtualnych z wieloma interfejsami sieciowymi (multi-NIC). Wymagania: obsługa TCP i UDP, automatyczne przełączanie awaryjne, uwzględnienie kontroli stanu (health checks), minimalne zmiany w klienckich maszynach wirtualnych. Jakie podejście należy zastosować?

Prawidłowa odpowiedź wykorzystuje wewnętrzny Load Balancer TCP/UDP, który zapewnia automatyczne przełączanie awaryjne i kontrolę stanu (health checks) dla maszyn wirtualnych z wieloma interfejsami sieciowymi, minimalizując zmiany po stronie klienta. Dodatkowo, użycie zarządzanej grupy instancji (MIG) z szablonem instancji automatyzuje skalowanie i zarządzanie. Statyczna trasa kieruje ruch do wewnętrznego Load Balancera, co jest kluczowe dla integracji. Pozostałe opcje nie spełniają wszystkich wymagań: statyczne trasy z adresami IP lub nazwami instancji nie oferują automatycznego przełączania awaryjnego ani kontroli stanu, a użycie dwóch oddzielnych Load Balancerów wymagałoby zmian w konfiguracji klientów.