Dwa zespoły łączą swoje VPC w różnych organizacjach i chcą umożliwić rozpoznawanie wewnętrznych prywatnych rekordów w połączonych sieciach bez użycia infrastruktury lokalnej. Która funkcja Cloud DNS jest najlepiej dopasowana?

Strefy peeringu DNS (DNS peering zones) są zaprojektowane specjalnie do tego celu. Umożliwiają one wymianę prywatnych rekordów DNS między sieciami VPC połączonymi za pomocą VPC Network Peering, bez konieczności używania dodatkowej infrastruktury. Każda sieć VPC może odpytywać prywatne strefy zarządzane drugiej sieci, co zapewnia bezproblemowe rozpoznawanie nazw. Strefy przekierowujące (forwarding zones) służą do przekazywania zapytań do zewnętrznych serwerów DNS lub do serwerów DNS w sieci lokalnej, a nie do bezpośredniego rozpoznawania prywatnych stref w połączonych VPC. Publikowanie prywatnych rekordów w publicznej strefie zarządzanej jest niezgodne z wymaganiami bezpieczeństwa i prywatności. Punkty końcowe Cloud DNS dla ruchu przychodzącego (inbound Cloud DNS endpoints) służą do kierowania zapytań z sieci lokalnej do prywatnych stref zarządzanych w Google Cloud, a nie do rozpoznawania nazw między połączonymi VPC.