Europejski producent samochodów migruje usługi skierowane do klientów oraz platformę analityczną z dwóch lokalnych centrów danych do AWS. Centra danych są oddalone od siebie o 80,4 km (50 mil) i to rozdzielenie musi zostać zachowane w chmurze, z przełączaniem awaryjnym między dwiema lokalizacjami w chmurze. Firma używa wielu kont AWS i udostępnia zasoby w eu-west-3 i eu-central-1. Zamawia dwa redundantne połączenia światłowodowe 1 Gbps od partnera Direct Connect w każdym regionie. Inżynier sieci musi połączyć wszystkie VPC między kontami i sieciami lokalnymi, aby usługi pozostały dostępne z obu regionów podczas problemów z siecią. Który projekt spełnia te ograniczenia?

Poprawna odpowiedź umożliwia połączenie wielu kont AWS i sieci lokalnych w dwóch regionach (eu-west-3 i eu-central-1) z zachowaniem redundancji i przełączania awaryjnego. Utworzenie Direct Connect Gateway (DXGW) pozwala na centralne zarządzanie połączeniami Direct Connect. Transit Gateway (TGW) w każdym regionie umożliwia połączenie wielu VPC w danym regionie oraz komunikację między regionami poprzez połączenie TGW. Transit VIFs są wymagane do połączenia DXGW z TGW. Połączenie dwóch TGW ze sobą zapewnia komunikację międzyregionową dla VPC i sieci lokalnych, spełniając wymagania dotyczące dostępności i przełączania awaryjnego. Pozostałe opcje są nieprawidłowe, ponieważ: Opcja 1: Private VIFs z DXGW do VPC VGW nie obsługują wielu kont ani komunikacji międzyregionowej dla VPC. ECMP nie jest odpowiednie do agregacji połączeń Direct Connect w tym scenariuszu. Opcja 2: LAG agreguje połączenia w ramach jednego Direct Connect, a nie między regionami. Połączenie TGW do DXGW jest prawidłowe, ale sposób agregacji i brak TGW w każdym regionie ogranicza skalowalność i redundancję. Opcja 4: Użycie Private VIFs z LAG i TGW do DXGW jest niekompletne. Private VIFs nie są przeznaczone do łączenia z TGW w tym scenariuszu, a LAG nie rozwiązuje problemu redundancji między regionami.