Firma chce poprawić dostępność i wydajność aplikacji hybrydowej. Aplikacja ma stanowe obciążenie TCP na instancjach Amazon EC2 w wielu regionach AWS oraz bezstanowe obciążenie UDP lokalnie. Jaką kombinację działań powinien podjąć architekt rozwiązań, aby poprawić dostępność i wydajność? (Wybierz dwie opcje.)

Poprawne odpowiedzi to: "Utwórz akcelerator za pomocą AWS Global Accelerator. Dodaj load balancery jako punkty końcowe" oraz "Skonfiguruj Network Load Balancer w każdym regionie do obsługi punktów końcowych EC2. Skonfiguruj Network Load Balancer w każdym regionie, który kieruje do lokalnych punktów końcowych". AWS Global Accelerator poprawia dostępność i wydajność aplikacji poprzez kierowanie ruchu do najbliższego punktu brzegowego AWS, a następnie przez zoptymalizowaną sieć AWS do punktów końcowych, co jest idealne dla stanowych obciążeń TCP rozłożonych na wiele regionów. Użycie Network Load Balancerów (NLB) jest odpowiednie dla obciążeń TCP i UDP, ponieważ NLB działają na warstwie 4 i są zoptymalizowane pod kątem wysokiej wydajności i niskich opóźnień, co jest kluczowe dla stanowych obciążeń TCP na EC2 i bezstanowych obciążeń UDP lokalnie. Niepoprawne opcje: Amazon CloudFront jest CDN i jest zoptymalizowany dla treści HTTP/S, a nie dla stanowych obciążeń TCP czy bezstanowych UDP. Konfiguracja dwóch Application Load Balancerów (ALB) nie jest optymalna dla obciążeń TCP/UDP, ponieważ ALB działają na warstwie 7. Konfiguracja NLB dla EC2 i ALB dla lokalnych punktów końcowych jest niekonsekwentna i nieoptymalna dla obciążeń UDP.