Firma chce przekierować użytkowników do zapasowej statycznej strony błędu, jeśli podstawowa witryna jest niedostępna. DNS podstawowej witryny jest hostowany w Amazon Route 53 i wskazuje na Application Load Balancer (ALB). Rozwiązanie powinno minimalizować zmiany i narzut infrastrukturalny. Które rozwiązanie spełnia te wymagania?

Poprawna odpowiedź to konfiguracja Route 53 w trybie aktywne-pasywne (active-passive failover). To rozwiązanie jest najbardziej efektywne, ponieważ Route 53 automatycznie przekieruje ruch do statycznej strony błędu hostowanej w zasobniku Amazon S3, gdy kontrola stanu wykryje, że podstawowy ALB jest niedostępny. Minimalizuje to zmiany w infrastrukturze i narzut operacyjny, ponieważ nie wymaga ręcznej interwencji ani złożonych konfiguracji. Opcja z routingiem opartym na opóźnieniach jest nieodpowiednia, ponieważ nie służy do przełączania awaryjnego na podstawie stanu zdrowia zasobów, a jedynie do kierowania ruchu do najbliższego geograficznie punktu końcowego. Routing aktywny-aktywny z instancją EC2 jest zbyt złożony i generuje większy narzut, a także nie zapewnia automatycznego przełączania awaryjnego na podstawie stanu zdrowia ALB. Routing z wieloma wartościami również nie jest przeznaczony do automatycznego przełączania awaryjnego na podstawie kontroli stanu, a jedynie do zwracania wielu rekordów DNS.