Firma chce stworzyć plan ciągłości działania w AWS na wypadek awarii głównej aplikacji lokalnej (działającej na serwerach fizycznych, które hostują również inne aplikacje). Aplikacja korzysta z MySQL, a systemy operacyjne są kompatybilne z EC2. Które podejście zapewnia wymaganą ciągłość przy najmniejszym obciążeniu operacyjnym?

Prawidłowa odpowiedź to użycie AWS Elastic Disaster Recovery (DRS). DRS minimalizuje obciążenie operacyjne, ponieważ automatyzuje replikację serwerów fizycznych do AWS. Instalacja AWS Replication Agent na serwerach źródłowych (w tym MySQL) pozwala na ciągłą replikację danych na poziomie bloku. W przypadku awarii, DRS może automatycznie uruchomić instancje EC2 z najnowszymi danymi, zapewniając szybkie odzyskiwanie. Regularne testy przełączania awaryjnego i powrotu po awarii są kluczowe dla sprawdzenia planu ciągłości działania. Pierwsza opcja jest mniej optymalna, ponieważ wymaga ręcznego uruchamiania instancji testowych i przełączania, co zwiększa obciążenie operacyjne. Trzecia opcja, choć używa DMS, jest bardziej złożona i wymaga ręcznej konfiguracji wielu komponentów (DMS, Aurora, SCT), co zwiększa złożoność i obciążenie operacyjne w porównaniu do DRS. Czwarta opcja z AWS Storage Gateway Volume Gateway jest przeznaczona głównie do przechowywania danych i nie zapewnia kompleksowego rozwiązania do odzyskiwania po awarii dla całej aplikacji i systemu operacyjnego w sposób tak zautomatyzowany jak DRS.