Firma hostuje aplikację internetową na 10 instancjach Amazon EC2, a ruch jest kierowany przez Amazon Route 53. Użytkownicy czasami doświadczają błędów przekroczenia limitu czasu, ponieważ zapytania DNS zwracają adresy IP niezdrowych instancji. Co powinien wdrożyć architekt rozwiązań, aby zapobiec tym błędom przekroczenia limitu czasu?

Prawidłowym rozwiązaniem jest utworzenie Application Load Balancer (ALB) z kontrolą stanu przed instancjami EC2 i skierowanie ruchu z Route 53 do ALB. ALB automatycznie dystrybuuje ruch do zdrowych instancji, a wbudowane kontrole stanu (health checks) wykrywają i izolują instancje, które przestają odpowiadać, zapobiegając kierowaniu ruchu do niezdrowych serwerów. Route 53 będzie kierować ruch do ALB, który zajmie się zarządzaniem dostępnością instancji. Pozostałe opcje są mniej efektywne lub nieprawidłowe: Tworzenie rekordu Route 53 z prostą polityką routingu dla każdej instancji EC2 i powiązanie kontroli stanu z każdym rekordem jest możliwe, ale Route 53 nie jest load balancerem i nie rozdziela ruchu równomiernie ani nie usuwa automatycznie niezdrowych instancji z puli DNS w czasie rzeczywistym w sposób tak dynamiczny jak ALB. Polityka routingu failover w Route 53 jest przeznaczona głównie do przełączania się między zasobami podstawowymi i pomocniczymi, a nie do zarządzania pulą wielu równorzędnych instancji. Amazon CloudFront jest siecią dostarczania treści (CDN) i służy głównie do buforowania treści, a nie do równoważenia obciążenia między instancjami EC2 ani do dynamicznego zarządzania ich stanem zdrowia.