Firma hostuje aplikację na instancjach Amazon EC2 w jednej Strefie dostępności. Aplikacja korzysta z warstwy transportowej modelu OSI. Firma musi zapewnić wysoką dostępność architektury aplikacji. Która kombinacja kroków spełni to wymaganie w sposób NAJBARDZIEJ ekonomiczny? (Wybierz dwie odpowiedzi.)

Aby zapewnić wysoką dostępność aplikacji hostowanej na instancjach EC2, należy rozszerzyć ją na wiele Stref dostępności i zautomatyzować zarządzanie instancjami. Utworzenie grupy Auto Scaling skonfigurowanej do działania w wielu Strefach dostępności automatycznie zastąpi niezdrowe instancje i rozłoży obciążenie, zwiększając odporność na awarie pojedynczej Strefy dostępności. Skonfigurowanie Network Load Balancera (NLB) przed instancjami EC2 jest najbardziej ekonomicznym rozwiązaniem, ponieważ NLB działa na warstwie transportowej (warstwa 4 modelu OSI), co jest zgodne z wymaganiem aplikacji korzystającej z warstwy transportowej. NLB efektywnie rozkłada ruch TCP/UDP na instancje, zapewniając wysoką wydajność i niskie opóźnienia. Pozostałe opcje są mniej odpowiednie: Konfiguracja nowych instancji w innej Strefie dostępności z routingiem Route 53 nie zapewnia automatycznego zarządzania instancjami ani równoważenia obciążenia. Konfiguracja zarówno NLB, jak i ALB jest niepotrzebna, ponieważ aplikacja korzysta z warstwy transportowej, a ALB działa na warstwie aplikacji (warstwa 7). Alarm CloudWatch do ponownego uruchamiania instancji nie zapewnia wysokiej dostępności ani odporności na awarie Strefy dostępności.