Firma hostuje trójwarstwową aplikację internetową w AWS. Warstwa bazy danych wykorzystuje serwer Amazon RDS for MySQL w konfiguracji Multi-AZ, a warstwa pamięci podręcznej używa Amazon ElastiCache. Firma chce zastosować strategię buforowania, która dodaje lub aktualizuje dane w pamięci podręcznej, gdy klient dodaje element do bazy danych, a dane w pamięci podręcznej muszą zawsze odpowiadać danym w bazie danych. Które rozwiązanie spełnia te wymagania?

Strategia buforowania write-through (zapisywanie przez pamięć podręczną) jest prawidłowa, ponieważ zapewnia, że dane są zawsze spójne między pamięcią podręczną a bazą danych. Gdy klient dodaje lub aktualizuje element, dane są jednocześnie zapisywane zarówno w pamięci podręcznej, jak i w bazie danych. Lazy loading (leniwe ładowanie) pobiera dane do pamięci podręcznej tylko wtedy, gdy są one żądane, co może prowadzić do niespójności, jeśli dane w bazie danych zostaną zmienione, zanim zostaną ponownie załadowane do pamięci podręcznej. Dodawanie TTL (Time-to-Live) do pamięci podręcznej tylko określa, jak długo dane pozostają w pamięci podręcznej, ale nie gwarantuje natychmiastowej spójności. AWS AppConfig to usługa do zarządzania konfiguracją aplikacji, a nie strategia buforowania.