Firma migrowała monolityczną aplikację na pojedynczą instancję Amazon EC2 i Amazon RDS. Moduły aplikacji są ściśle ze sobą powiązane, więc aplikacja działa tylko na jednej instancji EC2. Instancja EC2 doświadcza wysokiego wykorzystania procesora w godzinach szczytu, a wydajność odczytu RDS spada. Firma chce zmniejszyć zużycie procesora EC2 i poprawić wydajność odczytu RDS. Które rozwiązanie spełnia te wymagania?

Poprawna odpowiedź rozwiązuje oba problemy: wysokie zużycie procesora EC2 i spadek wydajności odczytu RDS. Zmiana rozmiaru instancji EC2 na większą (scale-up) bezpośrednio zmniejsza obciążenie procesora. Konfiguracja grupy Auto Scaling z minimalnym i maksymalnym rozmiarem 1 zapewnia, że aplikacja, która działa tylko na jednej instancji, będzie zawsze dostępna i automatycznie zastąpiona w przypadku awarii, bez skalowania w poziomie. Skonfigurowanie repliki odczytu RDS i skierowanie do niej żądań odczytu odciąża główną instancję bazy danych, poprawiając jej wydajność i skalowalność odczytu. Pozostałe opcje są błędne, ponieważ: Przekierowanie całego ruchu odczytu/zapisu do repliki odczytu RDS jest niemożliwe, ponieważ repliki odczytu są przeznaczone tylko do odczytu. Zmiana rozmiaru instancji bazy danych RDS na typ z większą pojemnością procesora nie rozwiązuje problemu wysokiego zużycia procesora EC2 i jest mniej efektywna dla skalowania odczytów niż repliki odczytu. Skalowanie grupy Auto Scaling do maksymalnie 2 instancji nie jest odpowiednie dla aplikacji monolitycznej, która działa tylko na jednej instancji.