Firma posiada aplikację wdrożoną w dwóch regionach, z jedną VPC na region (niepokrywające się prywatne CIDR-y). Firma musi połączyć obie VPC z pojedynczym centrum danych on-premises w celu testowania. Aplikacja może wykorzystywać do 800 Mbps. Który projekt zapewnia wymaganą łączność z najmniejszym obciążeniem operacyjnym?

Poprawna odpowiedź to skonfigurowanie połączeń Site-to-Site VPN z routingiem BGP. Ta opcja jest najbardziej efektywna operacyjnie i zapewnia wymaganą łączność. Każda VPC będzie miała własną wirtualną bramę prywatną (VGW) i bramę klienta (CGW) w centrum danych, co umożliwi niezależne połączenia VPN. Routing BGP automatycznie wymienia informacje o trasach, co minimalizuje ręczną konfigurację i obciążenie operacyjne w porównaniu do tras statycznych. Połączenia Site-to-Site VPN są odpowiednie dla przepustowości do 1.25 Gbps na tunel, co jest wystarczające dla wymaganych 800 Mbps. Pierwsza i druga opcja (Direct Connect) są niepotrzebnie kosztowne i złożone dla wymaganej przepustowości i celu testowego. Direct Connect jest zazwyczaj używany dla wyższych przepustowości i bardziej krytycznych zastosowań. Trzecia opcja (Site-to-Site VPN ze statycznymi trasami) wymagałaby ręcznej aktualizacji tabel routingu, co zwiększa obciążenie operacyjne w porównaniu do BGP.