Firma przenosi swoją lokalną bazę danych Oracle do Amazon Aurora PostgreSQL. Baza danych ma kilka aplikacji, które zapisują dane do tych samych tabel. Aplikacje muszą być migrowane jedna po drugiej, z miesięcznym odstępem między każdą migracją. Zarząd wyraził obawy, że baza danych charakteryzuje się dużą liczbą operacji odczytu i zapisu. Dane muszą być synchronizowane między obiema bazami danych przez cały okres migracji. Co powinien zarekomendować architekt rozwiązań?

Prawidłowa odpowiedź to użycie AWS Schema Conversion Tool (SCT) z AWS Database Migration Service (DMS) i instancją replikacji zoptymalizowaną pod kątem pamięci, tworząc zadanie replikacji typu full load plus change data capture (CDC) dla wszystkich tabel. SCT jest niezbędne do konwersji schematu bazy danych Oracle na PostgreSQL. DMS z trybem full load plus CDC zapewni początkową migrację danych i ciągłą synchronizację zmian, co jest kluczowe, gdy aplikacje są migrowane stopniowo. Instancja replikacji zoptymalizowana pod kątem pamięci jest zalecana ze względu na dużą liczbę operacji odczytu i zapisu, co wskazuje na intensywne obciążenie, które wymaga większej ilości pamięci do efektywnego przetwarzania. Wybranie wszystkich tabel jest konieczne, aby zapewnić pełną spójność danych. Pozostałe opcje są nieprawidłowe, ponieważ: Użycie AWS DataSync jest przeznaczone do migracji plików i obiektów, a nie baz danych. Brak użycia AWS SCT uniemożliwi konwersję schematu z Oracle na PostgreSQL. Instancja replikacji zoptymalizowana pod kątem obliczeń nie jest optymalna dla obciążeń z dużą liczbą operacji odczytu i zapisu, które wymagają więcej pamięci. Migracja tylko największych tabel nie zapewni pełnej synchronizacji i spójności danych.