Firma przenosi swoją siedzibę, stosując podejście predykcyjne, podczas gdy migracja jej systemów informatycznych będzie wykorzystywać podejście zwinne. Kierownik projektu musi wybrać rodzaj umowy dla dostawcy migrującego systemy i chce kontrolować finanse, jednocześnie dostarczając wyniki. Jak powinien postąpić kierownik projektu?

Prawidłowa odpowiedź to "Stosować przyrosty o stałej cenie powiązane z ukończeniem historyjek użytkownika". W podejściu zwinnym, gdzie zakres może ewoluować, umowy o stałej cenie za przyrosty (np. za ukończone historyjki użytkownika) pozwalają na kontrolę finansów, jednocześnie zapewniając elastyczność i dostarczanie wartości w krótkich cyklach. Pozostałe opcje są mniej odpowiednie: Podpisanie jednej umowy na całą migrację (często stała cena) jest ryzykowne w podejściu zwinnym ze względu na zmienność zakresu. Potwierdzanie płatności po każdej retrospektywie projektu nie jest standardową praktyką kontraktową i nie gwarantuje dostarczenia wartości. Negocjowanie płatności dopiero po zakończeniu całej migracji jest niekorzystne dla dostawcy i może prowadzić do braku motywacji oraz opóźnień.