Firma przeprowadziła migrację typu lift-and-shift lokalnej bazy danych Oracle na zoptymalizowaną pod kątem pamięci instancję Amazon EC2 z systemem Linux. Instancja używa woluminu EBS Provisioned IOPS SSD (io1) o pojemności 1 TB skonfigurowanego na 64 000 IOPS. Po migracji wydajność pamięci masowej bazy danych jest niższa niż w środowisku lokalnym. Które rozwiązanie poprawi wydajność pamięci masowej?

Poprawna odpowiedź to dodanie więcej woluminów EBS Provisioned IOPS SSD (io1) i użycie LVM do ich połączenia. Woluminy io1 mają limit 64 000 IOPS na wolumin. Aby przekroczyć ten limit, należy połączyć wiele woluminów io1 za pomocą LVM (Logical Volume Manager) w systemie operacyjnym, co pozwala na agregację IOPS i przepustowości. Zwiększenie liczby IOPS powyżej 64 000 na pojedynczym woluminie io1 nie jest możliwe, ponieważ jest to maksymalna wartość dla tego typu woluminu. Zwiększenie rozmiaru woluminu do 2 TB nie zwiększy dostępnych IOPS, ponieważ limit 64 000 IOPS jest niezależny od rozmiaru dla io1. Zmiana typu instancji EC2 na zoptymalizowany pod kątem pamięci masowej nie rozwiąże problemu z wydajnością woluminu EBS, ponieważ problem leży w konfiguracji EBS, a nie w samej instancji.