Firma szyfruje obecnie ruch między lokacją lokalną a pojedynczą siecią VPC za pomocą Site-to-Site VPN przez dwa łącza Direct Connect o przepustowości 1 Gb/s z publicznymi interfejsami VIF. Firma doda 15 kolejnych sieci VPC w tym samym regionie i potrzebuje tego samego poziomu szyfrowania dla każdego połączenia z lokacji lokalnej do VPC. Nowe połączenia nie mogą używać publicznych adresów IP, a przepustowość na VPN pozostanie poniżej aktualnie zapewnionych prędkości. Jaka kombinacja kroków zapewni wymaganą funkcjonalność przy najmniejszym nakładzie operacyjnym? (Wybierz trzy.)

Aby zminimalizować nakład operacyjny przy połączeniu wielu VPC z siecią lokalną przez Direct Connect i VPN, należy użyć bramy tranzytowej (Transit Gateway) i bramy Direct Connect (Direct Connect Gateway). Brama Direct Connect umożliwia centralizację połączeń Direct Connect, a brama tranzytowa pozwala na połączenie wielu VPC z jedną bramą Direct Connect, eliminując potrzebę tworzenia oddzielnych połączeń dla każdej VPC. Do bramy tranzytowej należy przypisać prywatny zakres CIDR IPv4, ponieważ nowe połączenia nie mogą używać publicznych adresów IP. Następnie należy utworzyć tranzytowy wirtualny interfejs (transit VIF) do bramy Direct Connect i skonfigurować połączenie Site-to-Site VPN z prywatnym adresem IP, co zapewni szyfrowanie bez użycia publicznych adresów. Pozostałe opcje są nieprawidłowe, ponieważ tworzenie oddzielnych prywatnych VIF dla każdej VPC jest nieefektywne, a użycie publicznych adresów IP jest sprzeczne z wymaganiami.