Firma tworzy aplikację wrażliwą na opóźnienia. Kilka funkcji Java AWS Lambda wykonuje ładowanie bibliotek, inicjalizację klas i generowanie unikalnych identyfikatorów w kodzie inicjalizacyjnym poza handlerem. Funkcje muszą inicjalizować się tak szybko, jak to możliwe. Które podejście jest najbardziej opłacalne, aby spełnić wymagania dotyczące wydajności uruchamiania?

Prawidłowa odpowiedź to dodanie haka pre-snapshot i przeniesienie kodu generującego unikalne identyfikatory do handlerów, opublikowanie wersji funkcji i włączenie Lambda SnapStart. Lambda SnapStart znacznie poprawia wydajność uruchamiania funkcji Java poprzez wstępne inicjowanie środowiska wykonawczego i tworzenie migawki stanu. Hak pre-snapshot pozwala na wykonanie kodu przed utworzeniem migawki, co jest kluczowe dla resetowania stanu, np. unikalnych identyfikatorów, które muszą być świeże dla każdego wywołania. Przeniesienie generowania identyfikatorów do handlera gwarantuje ich unikalność. Opublikowanie wersji jest wymagane do użycia SnapStart. Inne opcje są mniej optymalne: Przeniesienie całego kodu inicjalizacyjnego do handlera zaprzeczyłoby korzyściom SnapStart i zwiększyłoby czas uruchamiania. Provisioned concurrency jest skuteczne, ale droższe i nie tak efektywne jak SnapStart dla zimnych startów. Konfiguracja provisioned concurrency dla SnapStart nie jest konieczna, ponieważ SnapStart sam w sobie rozwiązuje problem zimnych startów.