Firma uruchamia aplikacje biznesowe na AWS na 50 kontach, tysiącach VPC i w trzech regionach w USA i Europie. Inżynier sieciowy musi zapewnić łączność z centrum danych on-premises do tych regionów i umożliwić ruch VPC-to-VPC między regionami. Firma posiada już łącze AWS Direct Connect. W każdym regionie utworzono bramę tranzytową (transit gateway) i skonfigurowano je jako równorzędne bramy międzyregionalne. Który projekt zapewni łączność z on-premises do regionów i umożliwi komunikację między VPC w różnych regionach?

Prawidłowa odpowiedź to utworzenie tranzytowego VIF (Transit VIF) z nową bramą Direct Connect (Direct Connect Gateway) i powiązanie każdej bramy tranzytowej (Transit Gateway) z tą bramą Direct Connect. Transit VIF jest przeznaczony do łączenia się z Direct Connect Gateway, co umożliwia centralne zarządzanie łącznością z wielu VPC i regionów przez jedno połączenie Direct Connect. Direct Connect Gateway z kolei może być powiązana z wieloma Transit Gateway w różnych regionach, zapewniając łączność on-premises-to-cloud i cloud-to-cloud (między regionami) dla wszystkich VPC podłączonych do tych Transit Gateway. Pozostałe opcje są nieprawidłowe: Prywatny VIF z typem bramy ustawionym na virtual private gateway i skierowany do virtual private gateway dołączonej do jednej z VPC nie skaluje się do wielu VPC i regionów, a także nie obsługuje łączności międzyregionowej przez Direct Connect. Utworzenie prywatnego VIF do nowej bramy Direct Connect i skojarzenie tej bramy Direct Connect z virtual private gateway w każdej VPC jest nieefektywne i nie pozwala na routing międzyregionowy przez Direct Connect Gateway. Ustanowienie AWS Site-to-Site VPN przez publiczny VIF dla połączenia Direct Connect jest możliwe, ale Transit VIF jest bardziej zoptymalizowanym i prostszym rozwiązaniem dla tego scenariusza, wykorzystującym pełne możliwości Direct Connect Gateway.