Firma uruchamia aplikację HPC na pojedynczej instancji EC2 i musi skalować ją do wielu instancji, które wymagają komunikacji o niskim opóźnieniu i wysokiej przepustowości. Co powinien zrobić administrator SysOps, aby spełnić to wymaganie sieciowe?

Poprawna odpowiedź to utworzenie grupy rozmieszczenia typu cluster. Grupy rozmieszczenia typu cluster zapewniają, że instancje EC2 są uruchamiane w tej samej logicznej sekcji sprzętu, co minimalizuje opóźnienia sieciowe i maksymalizuje przepustowość, co jest kluczowe dla aplikacji HPC wymagających szybkiej komunikacji między instancjami. Utworzenie AMI z istniejącej instancji pozwala na łatwe skalowanie aplikacji poprzez uruchamianie identycznych instancji w tej samej grupie rozmieszczenia. Pozostałe opcje są nieprawidłowe, ponieważ: Utworzenie szablonu uruchamiania i grupy Auto Scaling nie gwarantuje niskich opóźnień ani wysokiej przepustowości między instancjami, ponieważ instancje mogą być rozmieszczone w różnych lokalizacjach. Wdrożenie Network Load Balancer (NLB) jest przeznaczone do dystrybucji ruchu, a nie do optymalizacji komunikacji wewnętrznej między instancjami HPC. Wprowadza dodatkową warstwę, która może zwiększyć opóźnienia. Uruchomienie sklonowanych instancji w tej samej strefie dostępności nie gwarantuje niskich opóźnień ani wysokiej przepustowości na poziomie sprzętowym, tak jak robi to grupa rozmieszczenia typu cluster.