Firma uruchamia aplikację na instancjach EC2 za Network Load Balancerem (NLB). Architekt rozwiązań dodał instancje w drugiej strefie dostępności (Availability Zone) i zarejestrował je w grupie docelowej NLB, ale zespół operacyjny widzi, że ruch trafia tylko do instancji w oryginalnej strefie dostępności. Jaki jest najbardziej efektywny operacyjnie sposób rozwiązania tego problemu?

Najbardziej efektywnym operacyjnie rozwiązaniem jest włączenie nowej strefy dostępności dla istniejącego Network Load Balancera (NLB). Domyślnie NLB dystrybuuje ruch tylko do instancji w strefach dostępności, które są dla niego włączone. Jeśli nowa strefa dostępności nie została włączona, NLB nie będzie kierował do niej ruchu, nawet jeśli instancje w tej strefie są zarejestrowane w grupie docelowej. Utworzenie oddzielnego NLB dla drugiej strefy dostępności jest nieefektywne, ponieważ wymaga zarządzania dwoma load balancerami i potencjalnie dodatkowego mechanizmu dystrybucji ruchu między nimi. Włączenie proxy protocol dla NLB nie ma wpływu na dystrybucję ruchu do stref dostępności, a jedynie dodaje informacje o kliencie do nagłówków żądań. Utworzenie nowej grupy docelowej, która zawiera instancje z obu stref dostępności, nie rozwiąże problemu, jeśli NLB nie ma włączonej nowej strefy dostępności.