Firma uruchamia klaster Amazon Aurora MySQL DB z sześcioma replikami Aurora. Chcą, aby zapytania raportowe w czasie zbliżonym do rzeczywistego były automatycznie dystrybuowane do trzech konkretnych replik Aurora, które używają innych specyfikacji obliczeniowych i pamięci niż pozostałe węzły klastra. Które rozwiązanie spełnia te wymagania?

Utworzenie niestandardowego endpointu (Custom Endpoint) jest prawidłowym rozwiązaniem, ponieważ pozwala na zdefiniowanie grupy replik Aurora, do których będą kierowane zapytania. W tym przypadku firma może stworzyć niestandardowy endpoint obejmujący trzy repliki o specyficznych wymaganiach obliczeniowych i pamięci, zapewniając automatyczną dystrybucję zapytań raportowych tylko do nich. Utworzenie klonu klastra z trzema węzłami i użycie reader endpointu nie spełnia wymagań, ponieważ klon jest oddzielnym klastrem, a nie częścią istniejącego, a reader endpoint domyślnie rozdziela ruch równomiernie między wszystkie repliki w klastrze. Użycie dowolnego z instance endpointów dla wybranych trzech węzłów wymagałoby ręcznego zarządzania i nie zapewnia automatycznej dystrybucji obciążenia. Użycie reader endpointu do automatycznej dystrybucji obciążenia tylko do odczytu jest domyślnym zachowaniem, ale nie pozwala na selektywne kierowanie zapytań do konkretnych replik w klastrze.