Firma uruchamia krytyczną aplikację do przechowywania danych w AWS, korzystającą z Amazon S3 w dwóch regionach. Aplikacja musi wysyłać dane użytkownika do najbliższego zasobnika S3 bez przeciążenia sieci publicznej i musi przełączać się awaryjnie przy minimalnym zarządzaniu S3. Które rozwiązanie spełnia te wymagania?

To rozwiązanie jest poprawne, ponieważ S3 Multi-Region Access Points (MRAP) zapewniają pojedynczy globalny punkt końcowy, który automatycznie kieruje żądania do najbliższego zasobnika S3 o najniższym opóźnieniu, minimalizując przeciążenie sieci publicznej i zapewniając wysoką dostępność. Konfiguracja active-active oznacza, że oba regiony są jednocześnie aktywne, co jest kluczowe dla aplikacji krytycznej. S3 Cross-Region Replication (CRR) zapewnia automatyczną synchronizację danych między zasobnikami w obu regionach, co jest niezbędne do przełączania awaryjnego z minimalnym zarządzaniem. Opcja z projektem active-active i regionalnymi punktami końcowymi wymagałaby od aplikacji samodzielnego zarządzania logiką routingu i przełączania awaryjnego, co zwiększa złożoność. Opcja active-passive z MRAP i globalnym punktem końcowym dla każdego regionu jest nieprawidłowa, ponieważ MRAP tworzy jeden globalny punkt końcowy dla wielu regionów, a nie po jednym dla każdego. Opcja z wysyłaniem danych do regionalnych punktów końcowych i replikacją cross-account nie wykorzystuje zalet MRAP w zakresie automatycznego routingu i przełączania awaryjnego.