Firma uruchamia krytyczną aplikację na Amazon ECS, używając instancji EC2, i planuje migrację do ECS na AWS Fargate. Deweloper konfiguruje Fargate i capacity providers ECS, aby zminimalizować przestoje podczas migracji. Która konfiguracja osiągnie to z najmniejszym przestojem?

Poprawna odpowiedź to użycie PutClusterCapacityProviders do powiązania klastra z FARGATE i FARGATESPOT, ustawiając FARGATE jako dostawcę bazowego. PutClusterCapacityProviders służy do aktualizacji istniejących dostawców pojemności dla klastra, co jest kluczowe przy migracji i minimalizowaniu przestojów, ponieważ nie tworzy nowych zasobów, a jedynie rekonfiguruje istniejące. Ustawienie FARGATE jako dostawcy bazowego zapewnia stabilność i dostępność dla krytycznej aplikacji, podczas gdy FARGATESPOT może być używany do przełączania awaryjnego lub optymalizacji kosztów dla mniej krytycznych zadań. Opcje z CreateCapacityProvider są błędne, ponieważ ta funkcja służy do tworzenia nowych dostawców pojemności, a nie do ich przypisywania do istniejącego klastra w celu migracji. Ustawienie FARGATESPOT jako dostawcy bazowego jest ryzykowne dla krytycznej aplikacji ze względu na możliwość przerwania instancji.