Firma uruchamia wielowarstwową aplikację e-commerce na Amazon EC2 z instancją Amazon RDS for MySQL Multi-AZ DB. RDS używa instancji najnowszej generacji z 2000 GB pamięci masowej na wolumenie General Purpose SSD (gp3) EBS. W szczytowym okresie zapotrzebowania wydajność aplikacji spada, gdy operacje odczytu i zapisu (IOPS) przekraczają 20 000. Co powinien zrobić architekt rozwiązań, aby poprawić wydajność bazy danych?

Poprawna odpowiedź to zastąpienie wolumenu wolumenem Provisioned IOPS SSD (io2). Wolumeny io2 są przeznaczone dla najbardziej wymagających obciążeń baz danych, oferując znacznie wyższe IOPS i przepustowość niż gp3, co jest kluczowe, gdy aplikacja przekracza 20 000 IOPS. Zwiększenie liczby IOPS na wolumenie gp3 jest możliwe, ale gp3 ma górne limity wydajności (maksymalnie 16 000 IOPS dla wolumenów o pojemności 533 GB lub większych), które mogą być niewystarczające dla wymagań przekraczających 20 000 IOPS. Zastąpienie wolumenu wolumenem magnetycznym jest błędne, ponieważ wolumeny magnetyczne oferują znacznie niższą wydajność. Zastąpienie jednego wolumenu gp3 dwoma wolumenami gp3 nie poprawi wydajności, ponieważ RDS używa pojedynczego wolumenu EBS.