Firma uruchomiła nową aplikację, która działa na wielu instancjach Amazon EC2 w dwóch strefach dostępności. Użytkownicy końcowi komunikują się z aplikacją za pośrednictwem protokołu TCP. Aplikacja musi być wysoce dostępna i automatycznie skalować się wraz ze wzrostem obciążenia użytkowników. Która kombinacja kroków spełni te wymagania w NAJBARDZIEJ opłacalny sposób? (Wybierz dwie odpowiedzi.)

Dodanie Network Load Balancer (NLB) jest właściwe, ponieważ aplikacja komunikuje się przez TCP, a NLB jest zoptymalizowany do obsługi ruchu na poziomie 4 (transportowym) z bardzo wysoką wydajnością i niskimi opóźnieniami, co jest kluczowe dla aplikacji wymagających wysokiej dostępności i skalowalności. Konfiguracja grupy Auto Scaling dla instancji EC2 jest niezbędna do automatycznego skalowania aplikacji w odpowiedzi na zmieniające się obciążenie użytkowników, zapewniając wysoką dostępność i optymalizację kosztów przez dopasowanie zasobów do zapotrzebowania. Application Load Balancer (ALB) nie jest optymalny, ponieważ działa na poziomie 7 (aplikacyjnym) i jest przeznaczony dla ruchu HTTP/HTTPS. Ręczne dodawanie instancji EC2 nie zapewnia automatycznego skalowania ani wysokiej dostępności. Gateway Load Balancer (GLB) jest przeznaczony do wdrażania wirtualnych urządzeń sieciowych i nie jest odpowiedni do bezpośredniego równoważenia obciążenia aplikacji.