Firma uzyskuje dostęp do aplikacji SaaS hostowanej za NLB za pośrednictwem AWS PrivateLink (interfejsowy punkt końcowy) ze swojej sieci VPC. Po dodaniu nowej strefy dostępności i nowych podsieci, inżynier nie może utworzyć interfejsowego punktu końcowego VPC w nowej strefie dostępności. Jaka jest prawdopodobna przyczyna?

Prawidłowa odpowiedź wskazuje na ograniczenie dostawcy SaaS. Interfejsowy punkt końcowy VPC (AWS PrivateLink) wymaga, aby usługa była dostępna w danej strefie dostępności. Jeśli dostawca SaaS nie wdrożył swojej usługi (np. instancji za NLB) w nowo dodanej strefie dostępności, nie będzie możliwe utworzenie tam punktu końcowego. Brak konfiguracji równoważenia obciążenia między strefami w NLB dodatkowo potwierdza, że usługa nie jest rozłożona na tę strefę. Pozostałe opcje są mniej prawdopodobne: Kolizja bloków CIDR jest problemem routingu, ale nie uniemożliwia utworzenia samego punktu końcowego. Atrybuty enableDnsHostnames i enableDnsSupport są domyślnie włączone dla nowych VPC i podsieci, a ich brak wpływałby na rozpoznawanie nazw DNS, a nie na możliwość utworzenia punktu końcowego. Brak trasy do bramy internetowej nie ma znaczenia dla interfejsowego punktu końcowego VPC, który działa wewnątrz sieci AWS, bez potrzeby dostępu do Internetu.