Firma z branży nieruchomości posiada wewnętrzną aplikację, za pomocą której agenci przesyłają zdjęcia i filmy do S3, z metadanymi w DynamoDB. Segment S3 publikuje zdarzenia PUT w kolejce SQS; klaster obliczeniowy EC2 odpytuje SQS, przetwarza obiekty, aktualizuje DynamoDB i zastępuje obiekty. Instancje EC2 nie mogą mieć publicznych adresów IP. Który projekt sieci jest najbardziej opłacalny wraz ze wzrostem wykorzystania?

Poprawna odpowiedź jest najbardziej opłacalna, ponieważ wykorzystuje punkty końcowe VPC, aby umożliwić instancjom EC2 w podsieci prywatnej dostęp do S3, DynamoDB i SQS bez przechodzenia przez bramę NAT lub bramę internetową. Punkty końcowe bramy dla S3 i DynamoDB są bezpłatne, a punkty końcowe interfejsu dla SQS są tańsze niż brama NAT, która generuje koszty za transfer danych i godzinowe. Pierwsza opcja jest nieprawidłowa, ponieważ instancje EC2 nie mogą mieć publicznych adresów IP, a umieszczenie ich w podsieci publicznej bez publicznego IP uniemożliwiłoby im dostęp do usług AWS. Druga opcja jest nieprawidłowa, ponieważ brama NAT jest droższa niż punkty końcowe VPC i nie jest wymagana, gdy usługi AWS obsługują punkty końcowe VPC. Czwarta opcja jest nieprawidłowa, ponieważ zamienia typy punktów końcowych VPC dla S3/DynamoDB i SQS. S3 i DynamoDB używają punktów końcowych bramy, a SQS używa punktów końcowych interfejsu.