Flota instancji typu Linux EC2 Spot wykorzystuje dołączone woluminy EBS przywrócone ze snapshotów i jest często uruchamiana i zatrzymywana. Po przywróceniu woluminów ze snapshotów początkowa przepustowość I/O jest niższa niż oczekiwano, a obciążenie nie może uzyskać prawie pełnej wymaganej liczby provisioned IOPS. Co powinien zrobić administrator SysOps, aby zapewnić, że przywrócone woluminy EBS natychmiast zapewnią oczekiwaną wydajność?

Włączenie funkcji Fast Snapshot Restore (FSR) dla używanych snapshotów jest kluczowe, ponieważ FSR wstępnie inicjuje dane w snapshotach, zapewniając natychmiastową pełną wydajność woluminów EBS po ich przywróceniu. Bez FSR, dane są ładowane do woluminu leniwie (lazy loading), co powoduje obniżoną wydajność I/O do momentu pełnego załadowania wszystkich bloków. Przywracanie na niezaszyfrowany wolumin i późniejsze szyfrowanie nie rozwiązuje problemu początkowej wydajności. Formatowanie woluminów jako XFS przed przywróceniem snapshotów jest niepotrzebne i nie wpływa na problem wydajności po przywróceniu. Zwiększenie bufora read-ahead systemu Linux to optymalizacja na poziomie systemu operacyjnego, która nie rozwiązuje podstawowego problemu leniwego ładowania danych z odtworzonych snapshotów.