Funkcja Lambda wymaga biblioteki innej firmy, składającej się z wielu plików o łącznym rozmiarze 100 MB. Biblioteka musi być dostępna w środowisku wykonawczym Lambda, a deweloper chce zminimalizować rozmiar pakietu wdrożeniowego i narzut operacyjny. Które podejście spełnia te wymagania przy najmniejszym nakładzie pracy operacyjnej?

Utworzenie warstwy Lambda (Lambda Layer) to optymalne rozwiązanie. Warstwy pozwalają na pakowanie zależności (takich jak biblioteki) oddzielnie od kodu funkcji, co zmniejsza rozmiar pakietu wdrożeniowego funkcji i ułatwia zarządzanie zależnościami. Warstwy są buforowane i współdzielone między funkcjami, co minimalizuje narzut operacyjny i przyspiesza wdrożenia. Pozostałe opcje są mniej efektywne: Przesyłanie do S3 i montowanie w środowisku wykonawczym Lambda nie jest natywnie wspierane w ten sposób i wymagałoby niestandardowych rozwiązań, zwiększając złożoność. Umieszczanie biblioteki w katalogu /tmp podczas wdrażania nie jest skalowalne ani trwałe, ponieważ /tmp jest pamięcią efemeryczną i ma ograniczenia rozmiaru (512 MB), a także zwiększa rozmiar pakietu funkcji. Użycie Amazon EFS jest możliwe, ale wiąże się z większym narzutem operacyjnym i kosztami zarządzania systemem plików, co jest nadmierne dla samego udostępniania biblioteki.