Inżynier sieci projektuje prywatną integrację DNS dla obciążeń AWS i systemów lokalnych. Pięć VPC w eu-west-1 łączy się z systemami lokalnymi za pośrednictwem Direct Connect i komunikuje się przez Transit Gateway. Każda VPC ma prywatną strefę hostowaną używającą aws.example.internal. Inżynier utworzył punkt końcowy Route 53 Resolver outbound endpoint w VPC usług współdzielonych podłączonej do Transit Gateway. Zapytania DNS kończące się na aws.example.internal muszą być rozwiązywane przy użyciu prywatnej strefy hostowanej; wszystkie inne domeny muszą być przekazywane do lokalnego resolvera DNS. Jaka konfiguracja spełnia te wymagania?

Poprawna odpowiedź to dodanie reguły przekierowania dla „.” (kropka), która wskazuje na punkt końcowy Route 53 Resolver outbound endpoint. Reguła dla „.” (kropka) jest regułą domyślną, która przekazuje wszystkie zapytania DNS, które nie zostały obsłużone przez inne, bardziej szczegółowe reguły. W tym scenariuszu, ponieważ prywatne strefy hostowane dla aws.example.internal są już skonfigurowane w VPC i Route 53 Resolver automatycznie je obsługuje, zapytania do tych domen będą rozwiązywane lokalnie w AWS. Wszystkie pozostałe zapytania (czyli te, które nie są dla aws.example.internal) zostaną przekazane przez punkt końcowy outbound do lokalnego resolvera DNS, zgodnie z wymaganiami. Pozostałe opcje są nieprawidłowe: Dodanie reguły przekierowania dla „” lub „.” wskazującej na lokalny serwer DNS, a następnie reguły systemowej dla aws.example.internal wskazującej na Route 53 Resolver, jest błędne, ponieważ reguły systemowe nie są używane do przekazywania zapytań do Route 53 Resolvera. Dodanie reguły przekierowania dla aws.example.internal wskazującej na Route 53 Resolver jest zbędne, ponieważ Route 53 Resolver automatycznie obsługuje prywatne strefy hostowane. Dodanie reguły przekierowania dla „” wskazującej na punkt końcowy Route 53 Resolver outbound endpoint jest nieprecyzyjne; „.” jest standardowym sposobem na określenie wszystkich domen.