Klaster Amazon Aurora używa pojedynczej instancji DB, a aplikacja wykorzystuje punkt końcowy instancji zarówno do odczytu, jak i zapisu. Aktualizacja jest zaplanowana w oknie konserwacyjnym, a klaster musi pozostać dostępny z minimalnymi przerwami. Co powinien zrobić inżynier DevOps, aby spełnić ten wymóg?

Prawidłowa odpowiedź zapewnia wysoką dostępność i minimalne przestoje podczas aktualizacji. Dodanie instancji readera do klastra Aurora i rozdzielenie operacji odczytu i zapisu na dedykowane punkty końcowe (writer dla zapisu, reader dla odczytu) umożliwia kontynuowanie działania aplikacji, nawet jeśli instancja writer jest aktualizowana lub przechodzi w tryb failover. Instancje readera mogą obsługiwać ruch odczytu, a w przypadku awarii instancji writer, jedna z instancji readera może zostać promowana do roli writer, minimalizując przerwy. Pozostałe opcje są nieprawidłowe: Tworzenie niestandardowego punktu końcowego ANY dla odczytu i zapisu nie rozwiązuje problemu pojedynczego punktu awarii podczas aktualizacji instancji writer. Włączenie Multi-AZ w klastrze Aurora jest domyślnie wbudowane w architekturę Aurora (dane są replikowane w wielu strefach dostępności), ale samo w sobie nie zapewnia ciągłości działania aplikacji podczas aktualizacji instancji DB bez instancji readera.