Konteneryzowana starsza aplikacja odczytuje konfigurację z zasobu NFS; nie może obsługiwać ruchu, dopóki konfiguracja nie będzie dostępna. Jak należy wdrożyć ją w GKE?

Utworzenie PersistentVolumeClaim (PVC) w klastrze GKE i zamontowanie go jako woluminu dla plików konfiguracyjnych to najlepsze rozwiązanie. GKE obsługuje dynamiczne udostępnianie woluminów, co pozwala na łatwe zarządzanie konfiguracją i jej dostępnością dla kontenera. Pliki konfiguracyjne są trwałe i dostępne dla aplikacji po jej uruchomieniu, co spełnia wymaganie, że aplikacja nie może obsługiwać ruchu, dopóki konfiguracja nie będzie dostępna. Użycie gsutil podczas uruchamiania kontenera opóźnia start aplikacji i wprowadza dodatkową zależność. Wbudowanie konfiguracji w obraz za pomocą COPY w Dockerfile jest nieelastyczne, ponieważ każda zmiana konfiguracji wymaga przebudowy i ponownego wdrożenia obrazu. Dodawanie skryptu startowego na węzłach GKE w celu montowania zasobu NFS jest niezgodne z paradygmatem kontenerów i utrudnia zarządzanie.