Która cecha opisuje architekturę spine-and-leaf?

Architektura spine-and-leaf charakteryzuje się tym, że każde urządzenie końcowe jest oddzielone od każdego innego urządzenia końcowego stałą liczbą przeskoków (hops). Typowo są to dwa przeskoki: z urządzenia końcowego do przełącznika leaf, a następnie do przełącznika spine, i z powrotem do innego przełącznika leaf, a stamtąd do innego urządzenia końcowego. Ta jednolita liczba przeskoków zapewnia przewidywalne opóźnienia i ułatwia równoważenie obciążenia. Opcja "Każde łącze między przełącznikami leaf zapewnia większą przepustowość" jest nieprawidłowa, ponieważ łącza są między leaf a spine, a nie między leaf a leaf. "Zapewnia większą przewidywalność na portach zablokowanych przez STP" jest nieprawidłowe, ponieważ architektura ta często wykorzystuje protokoły takie jak ECMP (Equal-Cost Multi-Path) zamiast STP, aby aktywnie wykorzystywać wszystkie dostępne ścieżki. "Zapewnia zmienne opóźnienie" jest nieprawidłowe, ponieważ stała liczba przeskoków prowadzi do przewidywalnych, a nie zmiennych opóźnień.