Która cecha opisuje prywatne adresowanie IPv4?

Prywatne adresowanie IPv4 (RFC 1918) łagodzi niedobór adresów IPv4, ponieważ pozwala wielu organizacjom używać tych samych zakresów adresów prywatnych wewnętrznie, bez potrzeby posiadania unikalnych publicznych adresów dla każdego urządzenia. Routery brzegowe sieci tłumaczą te adresy prywatne na publiczne za pomocą NAT (Network Address Translation) tylko wtedy, gdy ruch opuszcza sieć lokalną. Inne opcje są nieprawidłowe: Prywatne adresowanie nie jest bezpośrednio związane z przechodzeniem ruchu przez VPN typu site-to-site do organizacji zewnętrznej; to funkcja VPN, a nie samego adresowania. Nie zapewnia redundancji w przypadku awarii; redundancja to cecha projektowania sieci, a nie schematu adresowania. Nie zmniejsza tablicy przekierowań na routerach sieciowych; wręcz przeciwnie, NAT może zwiększać złożoność zarządzania routingiem.