Która konfiguracja ip verify unicast source reachable-via interface zapobiega odrzucaniu pakietów przez RPF, gdy wyszukiwanie trasy kończy się niepowodzeniem, mimo że prefiks istnieje w tabeli routingu?

Opcja ip verify unicast source reachable-via any konfiguruje RPF (Reverse Path Forwarding) tak, aby pakiet został zaakceptowany, jeśli istnieje jakakolwiek trasa do źródłowego adresu IP w tabeli routingu, niezależnie od interfejsu wejściowego. Jest to przydatne w scenariuszach z asymetrycznym routingiem lub gdy ścieżka powrotna nie jest taka sama jak ścieżka do przodu. Opcja l2-src weryfikuje adres MAC źródła, co nie jest związane z problemem RPF na poziomie IP. Opcja allow-default zezwala na użycie trasy domyślnej, ale nie rozwiązuje problemu, gdy konkretny prefiks istnieje, ale RPF odrzuca pakiet z powodu niezgodności interfejsu. Opcja rx jest domyślnym zachowaniem i wymaga, aby interfejs wejściowy był tym samym interfejsem, przez który router dotarłby do źródła, co prowadzi do odrzucenia pakietów w przypadku niezgodności.