Które z poniższych zostało zaimplementowane, gdy zapora sieciowa hosta w starszym systemie Linux zezwala na połączenia tylko z określonych wewnętrznych adresów IP?

Kontrola kompensacyjna to mechanizm bezpieczeństwa, który ma na celu zrekompensowanie braku innej kontroli lub jej nieskuteczności. W tym przypadku, starszy system Linux może nie mieć najnowszych funkcji bezpieczeństwa, więc ograniczenie połączeń do hosta tylko z zaufanych wewnętrznych adresów IP jest kontrolą kompensacyjną, która zmniejsza ryzyko ataku. Segmentacja sieci to dzielenie sieci na mniejsze, izolowane podsieci, co jest szerszą strategią architektoniczną, a nie konkretnym mechanizmem na pojedynczym hoście. Transfer ryzyka to przeniesienie odpowiedzialności za ryzyko na stronę trzecią (np. ubezpieczenie). Pułapki SNMP to powiadomienia wysyłane przez urządzenia sieciowe w odpowiedzi na określone zdarzenia, co nie jest mechanizmem kontroli dostępu.