Których trzech metod może użyć Cisco DNA Center do wykrywania urządzeń?

Cisco DNA Center wykorzystuje kilka metod do wykrywania urządzeń w sieci. CDP (Cisco Discovery Protocol) i LLDP (Link Layer Discovery Protocol) to protokoły warstwy 2, które umożliwiają urządzeniom sieciowym automatyczne odkrywanie sąsiadów i wymianę informacji o sobie, co jest kluczowe dla DNA Center do budowania mapy topologii. Określony zakres adresów IP pozwala administratorowi wskazać konkretne podsieci lub adresy, które DNA Center ma skanować w poszukiwaniu urządzeń. SNMP jest używany do zbierania informacji o urządzeniach po ich wykryciu, a nie do samego procesu wykrywania. Ping jest narzędziem do sprawdzania łączności, ale nie jest podstawową metodą wykrywania urządzeń w kontekście DNA Center. NETCONF to protokół zarządzania, a nie wykrywania.