Masz dwie mikrousługi w Azure Container Apps: service-a i service-b. Chcesz, aby service-a wywoływała service-b bez "hardkodowania" adresów IP i korzystała z ponownych prób/limitów czasu. Musisz także utrwalić stan koszyka zakupów, używając zarządzanego backendu bez pisania kodu SDK do obsługi pamięci masowej. Jakie dwie czynności należy wykonać?

Włączenie Dapr w obu aplikacjach kontenerowych i użycie schematu wywołania usługi Dapr (http://localhost:3500/v1.0/invoke/service-b/method/{endpoint}) to prawidłowe rozwiązanie, ponieważ Dapr zapewnia abstrakcję od adresów IP, automatycznie obsługuje wykrywanie usług, ponawianie prób i limity czasu, co spełnia wymagania dotyczące komunikacji między mikrousługami. Utworzenie komponentu stanu Dapr wspieranego przez Azure Cosmos DB i użycie Dapr state HTTP API jest poprawne, ponieważ Dapr oferuje zarządzany backend stanu, który pozwala na trwałe przechowywanie danych koszyka bez konieczności pisania kodu SDK do obsługi pamięci masowej, co spełnia wymagania dotyczące utrwalania stanu. Skierowanie wywołań przez Azure Front Door nie jest optymalne dla komunikacji między mikrousługami w ramach tej samej aplikacji kontenerowej, a przechowywanie stanu w plikach cookie sesji klienta jest niezabezpieczone i nie skaluje się. Montowanie woluminu Azure Files i zapisywanie/odczytywanie plików JSON wymagałoby ręcznego zarządzania plikami i logiką utrwalania stanu, co jest sprzeczne z wymaganiem użycia zarządzanego backendu bez pisania kodu SDK.