Masz subskrypcję Azure Sub1 z VNet1 i Subnet1 zawierającą maszynę wirtualną Ubuntu Server 18.04 (VM1). Punkt końcowy usługi dla Microsoft.Storage jest utworzony w Subnet1. Co musisz zrobić, zanim wdrożysz kontenery Docker na VM1, aby kontenery mogły uzyskać dostęp do Azure Storage za pośrednictwem punktu końcowego usługi?

Poprawna odpowiedź to „Zainstaluj wtyczkę interfejsu sieciowego kontenera (CNI)”. Punkty końcowe usługi Azure dla usług PaaS, takich jak Azure Storage, działają na poziomie podsieci. Aby kontenery Docker uruchomione na maszynie wirtualnej mogły korzystać z tych punktów końcowych usługi, potrzebują odpowiedniej konfiguracji sieciowej, która pozwoli im na komunikację z siecią hosta i wykorzystanie jej ustawień. Wtyczka CNI (Container Network Interface) jest niezbędna do zapewnienia, że kontenery mają prawidłową łączność sieciową i mogą korzystać z funkcji sieciowych dostępnych dla maszyny wirtualnej hosta, w tym z punktów końcowych usługi. Bez CNI kontenery mogą nie być w stanie prawidłowo kierować ruchu do punktu końcowego usługi. Pozostałe opcje są nieprawidłowe: „Utwórz grupę zabezpieczeń aplikacji i sieciową grupę zabezpieczeń (NSG)” – NSG kontrolują ruch sieciowy na poziomie podsieci lub interfejsu sieciowego maszyny wirtualnej, ale nie rozwiązują problemu integracji sieciowej dla kontenerów Docker wewnątrz maszyny wirtualnej. „Edytuj plik docker-compose.yml” – Plik docker-compose.yml służy do definiowania i uruchamiania aplikacji wielokontenerowych, ale nie konfiguruje podstawowej łączności sieciowej kontenerów z siecią hosta w sposób, który umożliwiłby korzystanie z punktów końcowych usługi Azure.